حیف است
از پسرهای کوچه پشتی بود
چیز زیادی نمی خواستم از او
جز نیم بوسه از لب های کالش
راز دلم را به او گفتم
هویت درونم لخت و عریان شد
معصومیتم از دست رفت
این بود سزای عاشقی؟
+
نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 10:57 توسط 1پسر
|
برچسب:
نویسنده: آرمان جعفری